Van wie is de tijd?

Geen tijd, jouw tijd, mijn tijd, doe het in je eigen tijd. Tijd is een begrip wat mij opeens fascineert.
Tijd is iets magisch ongrijpbaar, grijpbaars.
Van wie is de TIJD eigenlijk? Van ons allemaal? Of heeft ieder een stukje?
Tijd houd je de hele dag bezig. Het begint al als je wekker gaat. Ben ik wel op tijd?
Tijd kan je blij maken maar ook irriteren.
Denk ik aan vrije tijd dan maakt de gedachte me al blij.
Als iemand mij op een vervelende manier ophoudt  (van de week weer zo'n vrachtwagen die ging lossen) dan word ik geirriteerd. Waarom moet dat nu in MIJN tijd?
Maar is MIJN tijd dan ook niet ZIJN tijd?
Als ik een afspraak heb met een iemand en hij komt zonder te bellen een kwartier later dan vind ik dat irritant. Naar mijn idee beschikt iemand dan gewoon ongevraagd over MIJN tijd.
Dan hebben we het nog niet gehad over de snelheid van de tijd. Bij een saaie klus gaat de tijd zo langzaam en bij iets leuks zo snel. Hoe kan dat nou toch?
Tijd heeft dus blijkbaar alles te maken met beleving.
Hoe je om gaat met tijd (time-managment), kunnen we vanaf nu noemen time-experience (hoe beleef je tijd?).

Waarom ben ik zo druk? Omdat ik 100 dingen in 'mijn tijd' prop en dat beleef als druk/hectisch.
Waarom krijg ik energie van sport of sociale gebeurtenissen? Omdat ik dat beleef als prettige tijd.
Als iedereen de tijd nu eens bewust op een prettige manier gaat beleven, maakt het niet meer uit of het mijn tijd of zijn tijd is, we worden er dan allemaal beter van.
Pfffff snap je het nog? Nu tijd voor koffie.

Ode aan deze mannen!

In het leven zijn er mensen die een beroep uitoefenen waarvan ik blij ben dat ik dat niet hoef te doen. Maar nog blijer ben ik dat er mensen zijn die dat beroep wel doen. En helemaal gelukkig word ik ervan als ik besef dat deze mensen mijn leven erg plezierig maken.
Denk bijvoorbeeld aan de vuilnismannen. Elke week sjouwen ze mijn veel te volle bak naar de vuilniswagen om te zorgen dat ik hem daarna gewoon weer kan vullen met mijn zooi. Je moet er toch niet aan denken dat zij dat niet meer zouden doen. Milaanse praktijken in Driebergen. Stinkende bakken naast de huizen, ratten in de straat. Dan zou mijn plezierige leventje toch opeens veel onaangenamer zijn.
Maar de topper van vorige week was, met stip (!) de bezorger van Albert Heijn.
Sinds een paar maanden hebben wij thuis AH.nl ontdekt en wat fantastisch dat elke keer de kratten boodschappen tot een 1/2 meter voor de koelkast worden neergezet.
Altijd op tijd, altijd vriendelijk, snel en een goedenavond kan er standaard vanaf! Geweldig!
Deze week stond er dus weer een AH bezorger voor de deur. Vlot werd de bestelling afgeleverd en wij wensten elkaar nog een prettige avond.
Genietend van weer een volle koelkast zat ik even later met een net bezorgde Jodenkoek + koffie op de bank.... gaat de bel.
"Nee he, ik zit net" ging door mijn hoofd terwijl ik met tegenzin naar de voordeur liep. Maar wie stond daar tot mijn grote verbazing???? Diezelfde AH bezorger!! "Alstublieft, ik had uw toiletpapier in de vrachtwagen laten staan en dacht ik breng het nog maar even......."
Nu kun je denken: dat is toch zijn werk? Maar daar gaat het niet om. Hij had ook een andere beslissing kunnen nemen wat betreft mijn toiletpapier.
Dus ik noem dit nou service! Had deze man dit niet gedaan, dan hadden we in ons gezin vast  minder plezierige momenten beleefd  deze week.....
Het lijken soms kleine onbelangrijke dingen, maar wat kunnen die je leven toch plezierig maken!
Voor deze week: Ode aan de AH bezorger!! Wie wordt het volgende week ?

Rust versus info. Pfffffff......

Wat een heerlijke dag! Ben de dag begonnen met een workshop 'Ruimte voor jezelf", yoga, meditatie en 2 1/2 uur 'niks' hoeven doen op het yoga-matje. Fantastisch!
Dat doet me denken aan vakantie: je hoeft niks. Hoewel onze vakanties verre van lui zijn, bepalen we zelf het ritme waarin we wat doen en dat geeft ruimte. Op je eigen moment, je eigen dingen doen.
Wat ik ook zo heerlijk vind is de rust in je hoofd. Geen computer, heel soms even iphone checken, geen tv en ik mis dan helemaal niks. Ook al zou de rest van de wereld op z'n kop staan, ik weet het even niet en dat bevalt me altijd erg goed.
Het vreemde is eenmaal thuis. Dan lijkt het wel of er een honger naar informatie bestaat. Alsmaar mail checken, sms berichten, facebook bekijken. Wat is dat toch?
Waarom een heel jaar lang zo gretig al die info opslurpen en dan in de vakantie er weer achter komen dat het zo heerlijk rustig is om niet alles te volgen? Hoe kan het toch dat ik er elke keer weer in trap?

Bang om iets te missen en er niet over mee kunnen praten?

Vanmorgen op het yoga-matje had ik dat rustige gevoel weer terug. En dat gevoel nu vasthouden....... adem in...en rustig uit....... Tja zo moeilijk is het dus niet. Ilse, hou vol.
 Oh! wacht even, er komt een mailtje binnen en volgens mij ook een smsje........