Wat een bloem al kan doen.

Met 2 dochters voor een bloemenkraam ontstond er een aardige discussie over welke bloemen we wilden kopen. Ik ging voor tulpen, maar de dames vonden een gemengde roodkleurige bos echt veel mooier.
De koopman stond het met een schuin oog te bekijken en vroeg maar niks.
Mijn poging om recht op de tulpen af te lopen werd onderuit gehaald met een 'nu ben ik aan de beurt om te kiezen hoor. '
Ik vond het geen mooie bos, het was voorverpakt in zo'n benzinepomp-papiertje.
Ergens streelde het mijn ego dat mijn liefde voor bloemen blijkbaar doorgegeven is en daarom ging ik overstag. De gemengde rode bos.
Maar eigenwijs als ik ben nam ik toch ook 'mijn' tulpen mee, want dat zat in mijn hoofd.

Eenmaal thuis staat alles nu mooi in de vaas en verhip: die gemengde bos staat toch mooi! Heel verrassend, fris en eens een keer heel wat anders.
Elke keer als ik de kamer binnen kom, geniet ik weer.

Je eigen starre ideeën loslaten, en openstaan voor anderen. Goh wat kan dat een verhelderend, verrassend effect hebben!

Go for It! Of toch niet?

Een nieuw jaar, een nieuwe start. Herstelt van een knieblessure, nieuwe hardloopschoenen aan laten meten en dus gaan! Helaas is mijn loopmaatje nog wel geblesseerd, dus ik moet het even in mijn eentje doen.
Iphone aan de arm, runkeeper.com geinstalleerd zodat ik na elke km op de hoogte wordt gehouden van afstand en snelheid. Oortjes in en lekker op muziek een stukje rennen.
Ik ben er klaar voor.
Verdorie waarom wappert dat snoertje de hele tijd tegen mij aan? Even stoppen en snoertje in mijn shirt proppen, zo klaar en verder.
Jemig, de ontvangst valt uit. Dan maar eigen muziek opzoeken en weer gaan.
Best lastig die verschillende ritmes in de nummers.
Oke. lekker nummer nu, dus rennen maar. Nee he, gaat de telefoon. Ik neem natuurlijk niet op want ik ben nu met hardlopen bezig en niet met andere dingen. Zal de muziek nu vanzelf weer aangaan of hoe werkt dat met zo'n iphone ?
Ja we kunnen weer, goh toepasselijk Another 45 miles to go van Golden Earring. Nou ik niet hoor 5 km is vandaag genoeg. Oh Runkeeper begint te praten. 2Km, average speed ... en current speed...
Waarom blijft dat recheroortje nou niet zitten? Heb hem al 4 keer goed gedaan, links zit beter.

Voor mij loopt een man, jaar of 65 denk ik. wat loopt hij mooi steady. 1 Ritme, stevige pas, armen rustig naast zijn lichaam. Na een paar minuten loop ik naast hem. "U ziet eruit als een ervaren loper", hoor ik mezelf zeggen door de muziek. (Als ik mijn oortjes uithaal krijg ik ze zeker niet meer goed).
Ach, zegt hij. Je moet niet zo hard willen gaan. Gewoon rustig lopen en genieten.
"Hoever gaat u vandaag meneer?'" Ik denk een kilometer of 15", zegt hij "Zoiets of iets meer of iets minder.

Een kilometer of 15 denk ik? Zover in alle rust?? Dat moet heerlijk zijn. Ik ben al blij als ik vandaag de 5 haal. Mijn gedachtes lezende zegt deze man: rustig aan, je wilt veel te snel.

En opeens heb ik het weer: Ilse, waar ben je in hemelsnaam mee bezig? Ik stop direkt. Ruk die oortjes uit de iphone en berg ze op. Haal diep adem, kijk naar de mooie bomen en lucht om me heen en start opnieuw. Lekker rennen in rustig tempo. Ik en het bos op een woensdagmorgen. Alsof alle vogels mij toefluiten. In een cadans hoor ik steeds de wijze woorden, rustig lopen en genieten.
Meer is niet nodig, zo simpel en ik trapte er weer in.

Voor 'Vrouwen met ambities.'

Ik lees het tijdschrift LOF. "Voor vrouwen met ambities"

Leuk blad maar bij 1 artikel voel ik mijn wenkbrauwen opeens fronsen: voor de zoveelste keer lees ik een verhaal van een vrouw  die 'het heerlijk vind om werk te combineren met de zorg voor de kinderen.'

Opeens vind ik deze opmerking heel raar; fijn vinden om werk te combineren met zorg voor het gezin.

Deze past in het rijtje:  fijn dat ik alle ballen in de lucht kan houden...

Typische vrouwelijke uitdrukkingen.

Heb jij weleens een  man / vader zo'n opmerking horen zeggen? Ik nog nooit!

Vrouwen voelen werk, moederschap, echtgenoot zijn, vriendin,  als verschillende rollen die ze de dag door spelen.

En we zijn er nog trots op ook dat het ons lukt om al die rollen te spelen. Want vrouwen kunnen meer dan 1 ding tegelijk, dat is onze kracht niet waar? Intussen worden we er wel behoorlijk gestressd van, want zoveel rollen....

In hetzelfde tijdschrift wordt aandacht besteed aan een vrouw die door yoga ontspant tussen alle drukte door. 

Daar kunnen we weer van leren.

Maar voor alle vrouwen die niet elke dag in yogahouding  de dag willen eindigen hier een manier om ontspannen te worden en te blijven: stop vanaf morgen met het spelen van al je rollen! Leef het leven, je speelt niet jezelf, je bent jezelf. Je speelt niet de werknemer, je bent het. Je speelt geen moeder, je bent moeder. En dat kan allemaal tegelijk. 

Ervaar maar eens hoe het voelt als je jezelf niet opsplitst in rollen. Dan heeft elke rol ook geen aparte agenda meer maar alleen die van jou als jezelf. Je hoeft dan niet trots te zijn dat je werk en zorg kan combineren, want dat gebeurt vanzelf al. Door gewoon jezelf te zijn, jezelf in je werk, jezelf als moeder enzovoort.

In hetzelfde tijdschrift reisde een vrouwelijke co-director van Global Leaders Academy helemaal naar India om zich één te voelen, een geïntegreerd mens.

Ik verzeker je: als jij morgen opstaat gewoon als jezelf, dan gaat de rest vanzelf en voel je je echt relax.  Het leven is er om te leven, niet om te spelen alsof. Daar hoef je helemaal niet eerst voor naar India, pfff, zo hé dat scheelt weer een hoop tijd!