9 Jaar na de verbouwing is het toch wel weer tijd om de muren een goede lik verf te geven. Het plafond waar de jus-spatten ook al 3 jaar zitten kan nu wel een nieuwe laag verf gebruiken. En als je dan toch begint, dan moeten de kozijnen ook want die blijken opeens vergeeld.
En zo kwam het dat mijn vriend en ik tussen het werken door druk aan de slag gingen in de woonkamer. Onze dochters vonden het totaal overbodig. De muur was toch al wit?
Overtuigd van ons eigen plan verfden we stug door. Elke dag dat het langer duurde kwam er commentaar dat je na 1of 2 keer schilderen echt geen verschil zag hoor, dus waarom deden we het nou toch?
Nou is schilderen ook niet mijn favoriete bezigheid, maar een lange muur witten werkt ook wel meditatief. Je gedachtes dwalen lekker af en zo dacht ik aan alle heerlijke vakanties die we met of zonder kinderen beleefd hadden. Opeens dacht ik aan onze tocht door Nepal. Hoe we sliepen bij de mensen thuis en hoe we een glimp van hun gezinsleven op hebben gevangen. De kinderen die speelden met een zak rijst en daar de hele middag zoet mee waren. Het hele gezin 's avonds rondom de houtkachel. Wat mij het meest bij gebleven is, is het geluk dat zij uitstraalden. Met zo weinig tevreden zijn. Hun huis bestond uit dunnen stenen muren met wat triplex wandjes als binnenmuren.
En opeens kon ik weer relativeren: wat maak ik me hier druk of de muur wel witter dan wit is. Of het kozijn echt veel beter in de verf staat, als ik echt de laatste laag nog een keer eroverheen smeer. Alsof gelukkig zijn daarvan afhangt!
Mijn meiden hadden weer eens helemaal gelijk. Je ziet het verschil echt niet, wit is wit en goed is goed. En zo niet dan niet. Tijd voor vakantie, tijd om alles weer in het juiste perspectief te gaan zien, tijd om weer te gaan beseffen wat echt belangrijk is in het leven.
Dus zon en vakantie: we komen eraan !!!!
