Jouw gedachtes veranderen de wereld!

Hoewel ik het heerlijk vind om naar andere mensen te kijken, liefst van achter mijn zonnebril op het terras, voel ik mij altijd wat ongemakkelijk als anderen mij aanstaren. Er schieten dan allerlei gedachtes door mijn hoofd. zoiets als : Nee he is mijn uitgroei nu alweer zichtbaar? 

Gister bij de AH besloot ik in de tegenaanval te gaan. Ik keek de beste starende man strak in zijn ogen terug. Oh sorry, riep de arme man. Alsof hij iets vreselijks gedaan zou hebben, mij in de weg liep, of wat zou er in zijn hoofd omgegaan zijn?

Soms houdt mijn dochter een klaagzang dat ze de langzaamste van de wereld is of de stomste. Ik vertel haar dan dat ze zelf die gedachtes in haar hoofd stopt. En als ze veel van die gedachtes in haar hoofd stopt, haar hersenen het nog gaan geloven ook.

In de AH moest ik hier ineens aan denken. Ik stop zelf de gedachte in mijn hoofd dat iemand iets van mijn uitgroei vindt omdat hij mij aanstaart.

Als ik het nu opschrijf klinkt het al ronduit belachelijk. Toch schiet soms vreemde gedachtes door mijn hoofd als ik merk dat er naar me gekeken wordt.

Mijn tegenaanval van recht terugkijken vond ik -gezien de tegenreactie- iets te hard ingezet. Een mooi moment voor een zachtere aanpak. Ik wilde niet meer in de verdediging om van mijn ongemakkelijke gevoel af te komen, maar naar een andere beleving.

Dus haalde ik de gedachtes van zichtbare haaruitgroei en dergelijke uit mijn hoofd en stopte er leuke gedachtes in. Dat iedereen die mij nu zou gaan aanstaren mijn jas natuurlijk ook zo leuk vond, en dat het opviel dat mijn haar goed geknipt is en dat deze persoon net als ik blij zou gaan worden van al die heerlijke spullen in onze winkelwagentjes.

Die blije gedachtes gaven mij direkt een ander, zeer prettig gevoel! Ik moest er gister in de rij bij de kassa, zelf een beetje om lachen en prompt schenkt iemand naast mij, mij ook een glimlach.

En zo simpel kan het dus zijn: creëer je eigen leuke gedachtes, de overtuiging dat het waar is volgt vanzelf en maak zo de wereld voor jou en de mensen om je heen weer een stukje mooier!

Genieten van geluk.

Vandaag in de praktijk kwam ik het weer tegen: mensen die vele factoren opsommen waardoor ze zich gelukkig zouden moeten voelen, (het gaat goed met de kinderen, mijn man, mijn werk…)zich ergens ook wel een beetje gelukkig voelen maar toch niet helemaal gelukkig zijn. Het antwoord hebben ze ook al bedacht: "ik moet weer terug naar mijn basis dan komt het geluksgevoel wel weer." En of ik hen met de behandeling wil helpen om terug in die eigen basis te komen.

Soms helpt dat inderdaad, terug komen in je basis.

Maar vandaag zag ik een patroon wat ik steeds vaker zie. We vinden het zo moeilijk om van geluk te genieten. We zijn zo hard aan het werk om het geluk te vinden. Alles om ons heen zo goed mogelijk te regelen. We zien zelfs al dat de omstandigheden al zo zijn dat we ons gelukkig zouden moeten voelen, maar toch voelt het niet zo.

De oplossing hiervoor is zo simpel dat mensen me vaak niet geloven. De oplossing is om direct te stoppen met hard werken op zoek naar geluk of het geluksgevoel. Het gelukk is er al en je mag ervan genieten zonder dat je ervoor werkt. En dat gaat er niet in: eerst moet er strijd geweest zijn, een prestatie geleverd of heel hard gewerkt worden en dan kan het geluk komen. Zomaar aannemen dat geluk er al is, dat is zo lastig. Het lijkt wel in onze genen te zitten, somber zijn, hard werken eerst door diepe dalen en wat nog meer.

Buddha's wijsheid zegt: er is geen weg naar geluk, geluk is de weg.

Het is nu 2014, laten we het leven van de positieve kant gaan bekijken, zonder maar.

Niet meer werken voor geluk, maar genieten van geluk dat er allang is.

Is echt niet moeilijk, geloof me, nu nog het laatste stapje: gun het jezelf.