Genieten van geluk.

Vandaag in de praktijk kwam ik het weer tegen: mensen die vele factoren opsommen waardoor ze zich gelukkig zouden moeten voelen, (het gaat goed met de kinderen, mijn man, mijn werk…)zich ergens ook wel een beetje gelukkig voelen maar toch niet helemaal gelukkig zijn. Het antwoord hebben ze ook al bedacht: "ik moet weer terug naar mijn basis dan komt het geluksgevoel wel weer." En of ik hen met de behandeling wil helpen om terug in die eigen basis te komen.

Soms helpt dat inderdaad, terug komen in je basis.

Maar vandaag zag ik een patroon wat ik steeds vaker zie. We vinden het zo moeilijk om van geluk te genieten. We zijn zo hard aan het werk om het geluk te vinden. Alles om ons heen zo goed mogelijk te regelen. We zien zelfs al dat de omstandigheden al zo zijn dat we ons gelukkig zouden moeten voelen, maar toch voelt het niet zo.

De oplossing hiervoor is zo simpel dat mensen me vaak niet geloven. De oplossing is om direct te stoppen met hard werken op zoek naar geluk of het geluksgevoel. Het gelukk is er al en je mag ervan genieten zonder dat je ervoor werkt. En dat gaat er niet in: eerst moet er strijd geweest zijn, een prestatie geleverd of heel hard gewerkt worden en dan kan het geluk komen. Zomaar aannemen dat geluk er al is, dat is zo lastig. Het lijkt wel in onze genen te zitten, somber zijn, hard werken eerst door diepe dalen en wat nog meer.

Buddha's wijsheid zegt: er is geen weg naar geluk, geluk is de weg.

Het is nu 2014, laten we het leven van de positieve kant gaan bekijken, zonder maar.

Niet meer werken voor geluk, maar genieten van geluk dat er allang is.

Is echt niet moeilijk, geloof me, nu nog het laatste stapje: gun het jezelf.